دنياي حقوقي_سیاسی من - رجل با قامتی زنانه

دنياي حقوقي_سیاسی من

هنوز نتوانسته ام خودم را قانع كنم كه رجل معناي ديگري هم دارد رجلي كه روزي در مقابل نسا مي امد. در قران ميخوانیم الرجال قوامون علي النسا. مصاديق رجل كم نيست اما گويا معاني آن بسيار است آيا؟بهمان حق دهيد وقتي در فقه معنايش مرد است در عرف در قانون در قران و...اين همه را چشم پوشي كنيم ايا؟چشم اين را هم مي پذيريم اما در اين ميان هستند عده اي كه هميشه در رصد به سر ميبرند و سر درد هايشان تمامي ندارد كساني كه به دنبال تاييد كانديداتوري بانوان از هر حربه اي استفاده ميكنند تا بلكه دارويي بيابند براي سر دردهاي صعب العلاج خود .اقايون فقهي بعضی ها گفته اند : برای رئیس جمهور شدن زنان، قانون مدنی باید تغییر کند.حال ميتوان دو حالت متصورشد يا كانديداتوري زنان به قيمت تغيير قانون مدني و يا همان معناي فقهي_قانوني رجل . اين ها را ميگويم چون بعضي ها گفته اند :( بدون اصلاح قانون مدنی ما می توانیم رئیس جمهور زن داشته‌باشیم؟ یعنی وقتی خانم رئیس جمهور می‌خواهند خارج از کشور و در کنفرانسی شرکت کنند، آن‌گاه همسرشان بگوید من اجازه نمی‌دهم. یا باید استثنا قائل شویم. پس مسئله زیرساخت‌ها مطرح است. ما تا زیرساخت‌ها را درست نکرده‌ایم، چگونه گول یک نمایش بالای صحنه را بخوریم. بدون آن‌که بدانیم پشت صحنه چه خبر است، اصلاً آیا می‌شود بگوییم زن بدون رضایت همسرش نمی‌تواند کار کند، بعد یک رئیس جمهور زن انتخاب کنیم. یا باید برای این استثنا قائل شویم و یا این‌که باید این را درست کنیم. آن‌چه در مورد رفع تبعیض‌ها گفته شده‌است، شامل همه این امور می‌شود و بعد از اصلاح آن چند قانون خواسته شده‌است)بعضي ترهاي ديگر گفته اند كه از معاونان و يا وزراي زن استفاده ميكنم در جهت تلطيف جامعه.حضور زنان در اجتماع انقدر كم رنگ است كه جامعه فارغ از لطايف باشد ايا؟ حال شما بگوييد كدام يك را برگزينيم تغيير قانون يا همان معناي فقهي_قانوني رجل؟منكر آزادي زنان نميشويم چرا كه آزادي با بي بند و باري فرق دارد اما قبل از هر طرح و اقدامي فرهنگ آن بايد نهادينه شود چرا كه فرهنگ يك جامعه، اساس هويت آن جامعه است. تا آنجا كه مي توان بر اساس فرمايش‌هاي مقام معظم رهبري عامل فرهنگي را در مقابل عوامل ديگر همچون پول، علم و صنعت، بعنوان اولين، مهمترين و مؤثرترين عامل در خلق و شكوفايي آينده يك جامعه و تعيين سرنوشت آن دانست. در غير اينصورت ان طرح بسان بنايي بدون ستون خواهد بود كه به يكباره فروكش خواهد كرد. آن روز كه همسرجناب مير حسين موسوي به همراه ايشان در جمعي وارد شدند عده اي سردردشان مجال نداد آمدندو گفتند اين كه خانم رهنورد زير چادرشان روسري قرمز به سر كرده اند و اينكه دستانشان را بالا بردند براي مخاطبان خود نويدي است براي ازادي زنان و ميتوان ان را روزنه اي در راستاي احقاق حقوق زنان قرار داد بله آن ها كه با يك مدل لباس و يك حركت دست تصميم ها گرفته و راه ها مي پيمايند همان هايي خواهند شد كه با تصويب قانون ازادي جنسي زنان شوهر دار پرچم خود را به منزله ي پيروزي بالا برده و ان را گامي صعودي در راستاي حقوق خود قلمداد ميكنند حال شما بگوييد كدام را برگزينيم؟ تغيير قانون آيا؟ يا همان معناي فقهي_قانوني رجل؟

نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1388ساعت توسط شیوا سپهري| |

Design By : Night Skin

About

فرازهایی از سخنان رهبر معظم انقلاب در شهریور ماه 1388:اين نكته را بايد در نظر داشت و توجه كرد كه سلوك سياسى اميرالمؤمنين از سلوك معنوى و اخلاقى او جدا نيست؛ سياست اميرالمؤمنين هم، آميخته‏ى با معنويت است، آميخته‏ى با اخلاق است، اصلاً منشأ گرفته‏ى از معنويت على و اخلاق اوست. سياست اگر از اخلاق سرچشمه بگيرد، از معنويت سيراب بشود، براى مردمى كه مواجه با آن سياستند، وسيله‏ى كمال است، راه بهشت است؛ اما اگر سياست از اخلاق جدا شد، از معنويت جدا شد، آن وقت سياست‏ورزى ميشود؛ يك وسيله‏اى براى كسب قدرت، به هر قيمت؛ براى كسب ثروت، براى پيش بردن كار خود در دنيا. اين سياست ميشود آفت؛ براى خود سياست‏ورز هم آفت است، براى مردمى هم كه در عرصه‏ى زندگى آنها اين سياست ورزيده ميشود هم آفت است.. در يك جمله‏اى از حضرت نقل شده كه: «لو لا التّقى لكنت ادهى العرب» اگر تقوا دست و پاى مرا نمى‏بست، از همه‏ى آحاد و مكاران عرب، مكر و حيله را بهتر بلد بودم. يك جاى ديگر در مقام مقايسه‏ى معاويه با خودش - چون معاويه به دهاء و مكر در حكومت معروف بود - به حسب آنچه كه نقل شده، فرمود: «واللَّه ما معاوية بأدهى منّى» معاويه از من زرنگتر نيست. منتها على چه كند؟ وقتى بناى بر رعايت تقوا و رعايت اخلاق دارد، دست و زبانش بسته است. روش اميرالمؤمنين اين است. تقوا كه نبود، دست و زبان انسان باز است، ميتواند همه چيز بگويد، خلاف واقع ميتواند بگويد، تهمت ميتواند بزند، دروغ به مردم ميتواند بگويد، نقض تعهدات ميتواند بكند، دلبستگى به دشمنانِ صراط مستقيم ميتواند پيدا كند. وقتى تقوا نبود، اينجورى است. ميرالمؤمنين ميفرمايد: من سياست را با تقوا انتخاب كردم، با تقوا اختيار كردم؛ اين است كه در روش اميرالمؤمنين، مكارى و حيله‏گرى و كارهاى كثيف و اين چيزها وجود ندارد؛ پاكيزه است.يك جا در اول خلافت، يك عده‏اى آمدند دور اميرالمؤمنين - اشاره ميكردند به بعضى - آقا! تكليف اينها را يكسره كن. اصرار ميكردند. اميرالمؤمنين در جواب، اينها را نصيحت به صبر كرد و از جمله‏ى چيزهائى كه فرمود، اين بود: اين نظرى كه شما داريد، يك نظر است. «فرقة ترى ما ترون»؛ يك عده همين نظر شما را قبول دارند. «و فرقة ترى ما لاترون»؛ يك عده حرفى را قبول دارند كه شما معتقد به او نيستيد، او را قبول نداريد. «و فرقة لاترى هذا و لا ذاك»؛ يك عده‏اى هم نه آنطرفى و نه آنطرفى، يك نظر سومى دارند. «فاصبروا»؛ صبر كنيد تا اميرالمؤمنين با حكمت كار خود را انجام بدهد. «حتّى ... تؤخذ الحقوق مسمحة»؛ بگذاريد با سماح، با ملاطفت، با ملايمت، حق ذى‏حق را بگيريم، احقاق حق بكنيم. «و اذا لم‏اجد بدّا فاخر الدّواء الكىّ»؛(4) تا ميتوانيم با تسامح، با سماح، با خوشرفتارى، حق را به حقدار برگردانيم، احقاق حق بكنيم. اگر ديديم چاره‏اى نماند، زير بار حق نميروند، آن وقت «اخر الدّواء الكىّ». اين يك مثل معروف عربى است؛ «اخر الدّواء الكىّ»؛ يعنى آخرين چاره را ديگر با قاطعيت انجام ميدهيم. تا آنجائى كه ممكن است، با دارو و مرهم‏گذارى عمل ميكنيم براى اينكه اين زخم را علاج كنيم و شفا بدهيم؛ مرهم ميگذاريم؛ وقتى نشد، آخر كار داغ ميكنيم؛ چاره‏اى نيست.يكى از خصوصيات اميرالمؤمنين در سلوك سياسى‏اش اين بود كه از مردم جداً - نه به صورت تعارف - درخواست ميكند كه با او متملقانه حرف نزنند، چاپلوسى نكنند، تصنع در برخورد با او به خرج ندهند. در وسط يكى از خطبه‏هاى اميرالمؤمنين - كه يكى از آن خطبه‏هاى بليغ و عجيب اميرالمؤمنين است - يك نفرى بلند شد، شروع كرد تعريف و تمجيد از اميرالمؤمنين؛ از سخن و از مطالب آن حضرت بنا كرد تمجيد كردن و ثنا كردن بر اميرالمؤمنين. حرفهاى او كه تمام شد، حضرت رو كرد به او، تقريباً به همان اندازه‏اى كه صحبت كرده بود - آنچه كه انسان توى نهج‏البلاغه و در آن مقدارى كه سيد رضى انتخاب كرده، مى‏بيند - در نصيحت اين مرد صحبت كرد كه با من اينجورى حرف نزنيد. از جمله همين عبارت معروف است: «فلا تكلّمونى بما تكلّم به الجبابرة»؛ آنجورى كه با پادشاهان، با جباران حرف ميزنند، با من حرف نزنيد. «و لاتتحفّظوا منّى بما يتحفّظ به عند اهل البادرة»؛ آنجورى كه ملاحظه ميكنند كه نبادا بدش بيايد، نبادا موجبِ ناخرسندى يا ناخوشايندى فلان جبار بشود - حرفهائى را نميزنند، ملاحظاتى را ميكنند - جلوى من اين ملاحظات را نكنيد. «و لاتخالطونى بالمصانعة و لا تظنّوا بى استثقالا فى حقّ قيل لى»؛ خيال نكنيد كه اگر حرف حقى را به من گفتيد، على از حرف حق شما دلگير خواهد شد. براى او سنگين خواهد آمد؛ اينجور نيست. اين هم يكى از خصوصيات سياست اميرالمؤمنين است.يكى از خصوصيات ديگر اين بزرگوار هم اين است كه رفتارش با مخالفان و معارضان يك جور نيست؛ همه را به يك چوب نميراند. اميرالمؤمنين فرق ميگذارد بين افرادى و جريانهائى، با افرادى و جريانهاى ديگرى. درباره‏ى خوارجِ - البته در مقابل انحراف و انحطاط و توسل به ظواهر دينى - بدون اعتقاد، على ايستاد؛ هم در مقابل معاويه ايستاد - آنوقتى كه قرآنها را سر نيزه كردند، اميرالمؤمنين فرمود: واللَّه اين مكر است، اين خدعه است، اين فريب است؛ اينها به قرآن اعتقادى ندارند - هم در آنوقتى كه خوارج با آن ظواهر دينى، با آن صوت حزين قرآن‏خوانى در مقابل حضرت قرار گرفتند، حضرت ايستاد. يعنى آنجائى كه كسانى بخواهند با ظواهر دينى كار بكنند و پيش بروند، اميرالمؤمنين مى‏ايستاد؛ حالا چه معاويه بود، چه خوارج بود؛ تفاوتى نميكرد. اما در عين حال يك جور با اينها برخورد نميكرد. ايستادگى بود، اما نصيحت اميرالمؤمنين و رفتار خود او هميشه اين بود. لذا فرمود «لاتقاتلوا الخوارج بعدى»؛ بعد از من با خوارج نجنگيد؛ جنگ با خوارج نكنيد؛ «فليس من طلب الحقّ فاخطأه كمن طلب الباطل فأدركه»؛ان كسى كه دنبال حق هست، منتها اشتباه ميكند - دنبال حق است؛ از روى جهالت، از روى قشرى‏گرى خطا ميكند، اشتباه ميكند - او مثل كسى نيست كه دنبال باطل ميرود و به باطل ميرسد؛ اينها يك جور نيستند.

..............................................
حیات فقط در سایه ی عاشقی معنا پیدا می کند
در بازار عشق کالای تقلبی یافت نمیشود ,اما در بازار هوس کالای تقلبی بی شماری را به نام عاشقی غالب می کنند.عشق همان بلوغ عقل است .عشق نان نیست تنور است .عشق جام طلا نیست کوره ی مذاب است .عشق حاصل و محصول نیست دشت کشت است . بیچاره هوس زدگان چشم چریده که از حلاوت عشق فقط حسرت ان را به دل می برند و از گرمای ان آه و دم سرد را...
اولین کار در فرهنگ عاشقی دلدادگی است و دومین و اخرین گام دلبری است و شاید بالعکس و شاید حتما...یحبهم و یحبونه.

Menu

LinkDump

Archives
Links

Design

Design by : Night Skin

Specific

تعداد بازديدها: