پنشنبه تماس گرفتن و اطلاع دادن که یکشنبه ساعت ۷ صبح میدون تیر میریم کلی انتظار چنین روزی رو میکشیدم هر گسی به یه هدفی اومده بود بعضیا صرف گرفتن کارت بسیج بعضیا خالصانه بعضیا هم مثل من هدف خاص تری داشتن شاید. صبح روز یکشنبه نزدیکای حرکت ماشین بود و مجبور شدم مسافت کوتاه رو با ماشین دربست برم.به مقصد که رسیدم  با ماشین سپاه رفتیم میدون تیر اطرافای پادگان خیبر بود به پادگان که رسیدیم بیابون بزرگی بود که یه سرهنگ و چند تا خانم بسیجی ایستاده بودن و بعد از خوشامدگویی چند تا اسلحه اوردن و اموزش های لازم رو دادن خانمی که اموزش میداد پایان اموزشش یه تیر رها کرد و از صداش همه وحشت کردن این وحشت من با اون هدف خاصی که داشتم کاملا در تضاد بود بچه ها رو صف کردن بردن بالای سکو مانندی. فشنگ دادن به هر کدومممون نه یکی نه دو تا  ۱۳ تا بعد از خشاب گذاری و اماده کردن سلاح قرار شد شلیک کنیم به سیبل .همه شروع کردن به شلیک کردن اما صدای وحشتناک تیرها بدجور بود یکی از خانم های مراقب منو از پشت گرفت و گفت بزن برام مهم نبود به سیبل بخوره یا نه  فقط میخواستم زودتر فشنگ ها تموم بشه وقتی برمیگشتیم کلی خودم رو سرزنش کردم شرمنده ی خیلیا بیش از پیش شدم  دلگیر از اینکه چه عزیزانی رفتند و چه افرادی به راحتی راه اونها رو خواستگاه منافع نامشروعشون قرار دادن به خونه که رسیدم دستای بابامو بوسیدم.